Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Αναβλητικότητα


Φθινόπωρο..Φθινόπωρο..
Της πίκρας σύντροφέ μου..
Της ερημιάς φθινόπωρο..
Προοίμιο του Ποτέ μου..

Τη μπόρα σου,φθινόπωρο,
στα φύλλα μη τη ρίχνεις.
Το είναι μου είναι πρόσφορο,
αν θες,να το ξεπλύνεις..

Στα σύννεφά σου τα βαριά
και στις βαριές σου μνήμες,
γίνηκε κόκκαλο η ματιά
κι οι έγνοιες μου,ρυτίδες..

Κόψε στα δυο,φθινόπ0ωρο,
το τσουχτερό τ'αγιάζι,
που ήρθε φέτος πρώιμο
και το χειμώνα βιάζει.

Κράτα,φθινόπωρο,αν μπορείς,
ακόμα λίγους μήνες..
Σβήνουν οι ήχοι της γιορτής
απ'ό,τι όμορφό μου,
φθινόπωρο πικρό μου..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου